Carine Crutzen

All posts tagged Carine Crutzen

26 mei 2018
Leidse Schouwburg, Leiden

Vijf vrienden komen bij elkaar voor hun jaarlijkse wijnavond. De sfeer is al snel ongemakkelijk. De mannen kunne niet praten over dingen die er echt toe doen. En de vrouwen delen voortdurend vileine steken onder water uit. Dat doen ze heerlijk, ik genoot daar erg van. Terwijl de wijn rijkelijk vloeit, wordt langzaam duidelijk dat alle personages in het verleden de nodige krassen hebben opgelopen en de vriendschap blijkt niet erg diep te zijn. Net toen ik begon te denken: “Nu weet ik het wel, nu wordt het meer van hetzelfde” duikt er een dochter op. Zij zet de zaken op scherp en dwingt de vrienden eindelijk eens wat waarheden uit te spreken. De verhoudingen zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Er komen best serieuze drama’s aan de orde, maar de emoties troffen mij niet. Ik beleefde WIJN vooral als een luchtige komedie waarmee ik me goed heb vermaakt. Het was bovendien een bijzonder avond. Eén van de acteurs had enkele dagen geleden zijn heup gebroken. Maar the show must go on, dus hij speelde zijn rol vanavond voor het eerst in een rolstoel.

26 april 2017
Rotterdamse Schouwburg

Wat kunnen mensen elkaar uit onmacht toch aandoen?! Martha en George zijn gedesillusioneerd. Het leven heeft hen niet gebracht wat ze ervan gehoopt hadden. Het is een raadsel waarom ze nog bij elkaar zijn; misschien omdat ze alle hoop dat het leven beter wordt hebben opgegeven en ze bang zijn dat het zonder elkaar nog erger zou zijn. Hoe dan ook, ze maken elkaar al jarenlang het leven zuur. Dat komt tot een climax als ze na een feestje een jong stel vragen nog iets bij hen te komen drinken.

Het wordt een nacht met veel alcohol en harde, valse, kwetsende woorden. Martha (Carine Crutzen) en George (Warre Borgmans) proberen elkaar tot het bot te vernederen en pijn te doen. Martha doet dat luidruchtig en direct, George doet het subtiel en ingetogen. Maar ze zijn even getergd en wraakzuchtig. Het is duidelijk dat de nacht niet goed kan aflopen en dat doet-ie ook niet. Het stuk eindigt met de vernietiging van het enige wat Martha en George nog deelden, met het uitdoven van het laatste sprankje hoop.

Door onvoorziene omstandigheden had ik een paar weken geleden de voorstelling in de Koninklijke Schouwburg aan me voorbij moeten laten gaan. Dankzij het vurige acteerwerk van Crutzen en Borgmans heb ik er geen spijt van dat ik vandaag de voorkeur gaf aan een herkansing in Rotterdam boven de Haagse Koninginnenach.

Ook met Dragan Bakema, Yara Alink.

30-4-2015
Koninklijke Schouwburg, Den Haag

Drie generaties van een familie komen bij elkaar om een verjaardag te vieren.

Het blijken al snel wat merkwaardige types met merkwaardige onderlinge verhoudingen (“Hoe gaat dat eigenlijk bij gewone families?”).
De een praat veel maar zegt weinig, de ander praat niet. De een is heel direct, de ander ontwijkt of negeert alles wat werkelijk ergens over dreigt te gaan. De een begint een nieuw leven met een nieuwe vrouw, de ander maakt samen met zijn vrouw een nieuw leven. En er is er eentje een beetje krankzinnig.
Gaandeweg kom je erachter dat ze allemaal op hun eigen manier getekend zijn door de oorlog en hun herinneringen daaraan. De gesprekken hebben daardoor voortdurend iets ongemakkelijks. Al bij al stof genoeg voor een beklemmend verhaal.
Goede acteurs als Anne-Wil Blankers, Bart Klever, Carine Crutzen en Fockeline Ouwerkerk acteren goed. De dialogen hebben tempo. Maar de verwikkelingen gaan traag, waardoor het stuk mij niet echt wist te grijpen. Dat is mijn beleving en daar zult u het mee moeten doen.

Het leuke van theater is dat iedereen z’n eigen ervaring kan hebben, dus alternatieve meningen zijn welkom op dit blog!