Maartje Remmers

All posts tagged Maartje Remmers

15 mei 2018
Theater aan het Spui, Den Haag

Drie blanke, intelligente, goedwillende, westerse mensen voeren een gesprek over identiteit. Ze vinden dat de individuele identiteit wordt bepaald door ras, sekse, etniciteit, sociale klasse, religie, enzovoort. Ze merken dat in het huidige maatschappelijke klimaat een serieus gesprek nog nauwelijks mogelijk is. Voor je het weet voelt iemand zich gekwetst of beledigd. Vooroordelen en veronderstellingen kleuren hoe wat je zegt overkomt. Het gaat niet om wat je wilt zeggen, maar om hoe het wordt opgevat. En hoe je ook je best doet, alles wat je zegt kan negatief worden uitgelegd: als discriminerend, racistisch, seksistisch, hypocriet. En iedereen blijkt vooroordelen te hebben.

Interessante materie die dankzij knap werk van de acteurs (Wine Dierickx, Matijs Jansen, Maartje Remmers) overtuigend over komt. Aan het eind lijken ze te suggereren dat elke discussie, hoe beschaafd en rationeel die ook lijkt, uiteindelijk heel primitief is. Ik vond dat een nogal abrupte wending. Misschien moet ik deze nog even laten bezinken.

14 december 2017
Theater aan het Spui, Den Haag

Je raadt nooit wat ik vanavond gedaan heb. Een luxe cruise! Het was “superleuk”, maar doe het voortaan maar zonder mij.

Ik heb de voorstelling begrepen als een “ironisch” commentaar op cruises in het bijzonder en de Westerse “beschaving” in het algemeen. Door keihard te “ontspannen” met een onafgebroken stroom van activiteiten, evenementen en ander georganiseerd “amusement” proberen we te vluchten voor de droefheid, de leegte en de wanhoop van het moderne leven. Die boodschap is best relevant, maar ze werd er in mijn beleving wel heel nadrukkelijk bij het publiek ingehamerd. Er bleef weinig te raden over, of zelf in te vullen.

Het stuk was volgens mij dus “ironisch” bedoeld. Was het daarmee een grappig stuk? Wat mij betreft niet. Er zaten best grappige dingen in. Bijvoorbeeld in de videoprojecties op de achterwand en de manier waarop de acteurs daar soms mee speelden. Of in de lichte overdrijving van de verbeelding van de sfeer op een groot cruise-schip met duizenden passagiers. En gitaar spelen met behulp van een keukenmixer vond ik een heel komische uitvinding. Maar Wunderbaum had een ernstige boodschap en daardoor ervoer ik de voorstelling als geheel niet als komisch. Het was aardig, ik heb me vermaakt, maar ik houd er geen blijvende herinnering aan over.

Van en met Walter Bart, Wine Dierickx, Matijs Jansen, Maartje Remmers, Jens Bouttery.