na de repetitie

All posts tagged na de repetitie

4-1-14
Stadsschouwburg, Amsterdam

Dubbelvoorstelling #NaderepetitiePersona van @TGAmsterdam was in diverse opzichten indrukwekkend.

Na de repetitie / Persona was de moeite van de reis naar Amsterdam meer dan waard! Het is een toneelvoorstelling waarin Toneelgroep Amsterdam twee stukken van Ingmar Bergman combineert. Cultureel Amsterdam had zich nog niet losgemaakt van de feestdagen, want de zaal zat slechts halfvol. Zonde!

Na de repetitie gaat over de verhouding (zowel professioneel als persoonlijk) tussen een regisseur en twee actrices. Persona gaat over een actrice die geestelijk in de war is. Maar beide stukken gaan over veel meer. Ik vind het lastig dat allemaal goed te omschrijven, dus ik doe het associatief in steekwoorden: acteren op het toneel en een rol spelen in het echte leven, jeugd en verval, verlangen en verlies, lichamelijke en geestelijke kwetsbaarheid. Eigenlijk doet het er niet toe waar het over ging, want het acteerwerk was indrukwekkend goed.

In Na de repetitie was Gijs Scholten van Aschat de regisseur. Wat kan ik nog over hem zeggen? Ik kan me niet herinneren dat ik hem ooit in een slechte rol gezien heb. Eén van de actrices was Marieke Heebink. Onlangs in Romeinse Tragedies vond ik haar spel niet bijzonder, maar vandaag zeker wel. De tweede actrice was Karina Smulders; zij deed niet voor de beide anderen onder.

In Persona was Marieke Heebink opnieuw een actrice, dit keer een vrouw die met zichzelf en haar herinneringen in de knoop zit en niet meer praat. Ze wordt eerst opgenomen in een kliniek en daarna naar een verlaten vakantiehuisje gestuurd om verzorgd door een verpleegster te herstellen. Karina Smulders speelt de verpleegster en die rol was het hoogtepunt van de voorstelling. Ze acteerde zo krachtig en prachtig dat de hele zaal doodstil was. En dat terwijl ze een uur lang als enige aan het woord was. Een schoolvoorbeeld van de magie van acteren. Erg indrukwekkend!

Ook de vormgeving van Persona was indrukwekkend. Terwijl Na de repetitie speelde in een concreet, kaal repetitielokaal, was het decor van Persona abstracter, gestileerder en spectaculairder. Het vakantiehuisje bevond zich op een eiland en zowaar veranderde de speelvloer ineens in een waterpartij met een eiland erin. Een flinke regenbui, mistbanken en een waterballet zorgden voor fraaie beelden.

De geweldige acteerprestaties maakten van Na de repetitie / Persona een ervaring die ik niet snel zal vergeten.