rouw siert elektra

All posts tagged rouw siert elektra

6-12-13
Stadsschouwburg, Amsterdam

Zo, dat was weer een indringende voorstelling van @TGAmsterdam in de @SSBA met veel dood en verderf.

Hierbij met enige vertraging (die had te maken met een heel slecht toneelstuk van NS, waarover ik maar geen recensie zal schrijven) mijn indrukken van Rouw siert Elektra van Toneelgroep Amsterdam, dat ik vanavond zag.

Het stuk beschrijft als in een Griekse tragedie de onstuitbare ondergang van een familie. Alle familieleden lijden onder hun verleden, obsessies, (oorlogs)trauma’en waandenkbeelden en deze zijn er de oorzaak van dat alle onderlinge relaties kapot gaan en de familie wordt meegezogen in een noodlottige draaikolk van dood en verderf.

Voor mij was het indrukwekkendste element uit de voorstelling de strijd tussen twee prachtig geacteerde, krachtige vrouwen: de moeder (Janni Goslinga) en de dochter (Halina Reijn). De moeder is misschien nog wel het ‘normaalste’ lid van de familie: net als elk mens heeft ze haar verlangens en zwaktes in haar karakter, maar ze is geestelijk redelijk stabiel en kan lange tijd goed functioneren. Daartegenover staat de dochter die zich moreel perfect waant en vanuit die superioriteit voortdurend ingrijpt in en oordeelt over de levens van de anderen. Daar is ze zo druk mee, dat ze geen tijd overhoudt om zelf een leven op te bouwen. Ze strijdt met haar moeder om de liefde van haar vader en haar broer. “Ik wil liefde voelen. Ik heb recht op liefde”, zegt ze. Maar door al haar manipulaties stoot ze uiteindelijk iedereen van zich af en blijft ze alleen over. Dan ervaart ze eindelijk wat inzicht en schuld. Ze straft zichzelf door zich voor rest van haar leven tot eenzaamheid te veroordelen.

In mijn ogen onderstreept het stuk de wezensvraag in hoeverre we als mens zelf keuzes kunnen maken en richting kunnen geven aan ons leven, en in hoeverre we het resultaat of misschien zelfs wel het slachtoffer zijn van ons karakter. Het antwoord op deze vraag heb ik nog niet, maar ik ben blij dat ik op het laatste nippertje (het was de voorlaatste uitvoering) dit stuk nog heb kunnen zien. Morgen (zaterdag 7/12) allerlaatste kans!

Na afloop was er een nagesprek met o.a. Halina Reijn. Daar was ik graag bij geweest, want ik vind het interessant om topacteurs te horen praten over hun vak, hun voorstelling en hun rol. Helaas moest ik mij haasten om mijn laatste trein te halen. Dat lukte, maar onderweg ging het niet helemaal goed waardoor de reis Amsterdam – Den Haag ruim 2,5 uur duurde. Wacht, daar zou ik het hier niet over hebben …

Tot slot nog een zin uit de voorstelling om lang over na te denken: “Vrouwen zijn jaloers op schepen.”